O kadar uzun zaman olmuş ki bloğa hem bakmayalı, hem de yazı, foto, resim yüklemeyeli. O kadar çok yani...
Dünyanın da insan olarak benim de başımdan nice işler geldi, geçti bu arada. Yeni bir savaş başladı. Çığırtkanlarından gayrisinin kazanmadığı bir savaş. Minik yavrular Rabbe uçtular tüm savaşlarda olduğu gibi. Büyük patronlar izledi bu trajik görüntüleri dünya tv'lerinden, sıcak şaraplarını yudumlarken. Eli kolu bağlı bizler izleyip dua edebildik sadece, sessiz gözyaşlarımızla.
Türkiyeye de gezi diye bir kibrit çaktılar, hala ateşi sönmedi. İnsanlar öldü. Yaralandı. Neredeyse iç savaş çıktı fakat hala durulmadı ortalık. Nasıl bir kaymağı varsa bu kaosların ye ye bitemedi aylardır.
Ve sahne sırası başörtüye yapılacak hakaretlere ve başörtülüleri galeyana getirmeye kalmıştı.Yalnız çok acıdır ki, temcit pilavı gibi bu mevzuyu ısıtıp servis edenler çok gerizekalılar zannımca zira hala uvertürlükten öteye gidememişler.
Güzel giden şeyler de olmuyor değildi elbet evrende fakat insanın hafızası önce acıyı ve sıkıntıyı diri tutuyor işte.
Kendi adıma gelişmeler ise; yeniden dünyanın en kıymetli mesleklerinden biri olan ve benim sonsuza dek bıkmadan yapabilirim dediğim öğretmenlik mesleğime yeniden başladım. Birbirinden farklı 100 küsur öğrencimle harika işler yapıyoruz yine. Onların mutluluğuyla ben de yeniden bir çocuk oluyor ve mutluluklarına eşlik ediyorum.
Her geçen yeni gün için şükrederek, dua ederek, sabrederek.
Yeniden görüşmenin sevinci tüm ruhumu sarmışken, muhabbetle kalın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder