Arabesk eşliğinde...

Dünya sadece tahammül edilecek bir yer demiş eskiler, insan yaşlandıkça anlıyor. Öyle anlar var ki; geçmişi özlersin yahut geçmişten nefret edersin. Yok yok bir terapi yazısı değil bu, hiç havası değil şu saatte. Olsa olsa bir iç dökme yazısı olabilir.Şaşırma sakın sevgili okuyucu. Terapistin de içini dökmesi gerekmez mi? Makina değiliz neticede biz de, içimizde milyon çeşit fırtına kopuyor bizim de.  Biz de kendimize hesap sorarak yaşıyoruz bu evrende. Tek farkta burada hasıl oluyor işte, biz sıkıntıları gelişinden tanıyıp, sınıfalandırabilmeyi öğrenmekle uğraşıyoruz...